Ταξίδι στο Βερολίνο.
Πρώτη μέρα (Πέμπτη)
Την πρώτη μέρα, με το που έφτασα (κατά τις 12:00 το μεσημέρι), ο καιρός ήταν σχετικά κρύος (σε αντίθεση με την Θεσσαλονίκη που είχε 28-30 βαθμούς). Στο αεροδρόμιο συνάντησα τον θείο μου και λίγο με τα γερμανικά του, λίγο με τα αγγλικά μου βρήκαμε το σωστό τρένο για να πάμε σπίτι.
Το τρένο που πήραμε έκανε περίπου 30′ και η διαδρομή ήταν απλά αξέχαστη. Το ένα κτήριο ήταν πιο όμορφο από το άλλο και δεν ήξερα τι να φωτογραφίσω. Όταν κατεβήκαμε από το τρένο και καθώς πηγαίναμε προς το σπίτι του θείου μου, μου έδειξε κάποια σημεία για να μπορώ να κινηθώ μόνος στην πόλη. 10′ αργότερα ήμασταν σπίτι και είχαμε λίγο χρόνο να ξεκουραστούμε, πριν πάμε στο μαγαζί που δούλευε. Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι παντού έβλεπα ποδήλατα (σαν την Θεσσαλονίκη ένα πράμα, απλά εκεί έχει μηχανάκια)! Προσωπικά αγαπώ το ποδήλατο και μου άρεσαν πολύ οι ποδηλατοδρόμοι αλλά και ο σεβασμός των οδηγών (αυτοκινήτων κυρίως) προς το ποδήλατο. Κατά τις 16:00 πήγαμε σε ένα πάρκο κοντά στο σπίτι και πήραμε γύρο από ένα imbiss (μικρό μαγαζάκι – κάτι σαν καντίνα) οδεύοντας προς τον σταθμό του τρένου. Λίγα λεπτά μετά φτάσαμε στο μαγαζί. Ωραίο, μικρό μαγαζάκι με αρκετούς Έλληνες. Δεν έκατσα πολύ εκεί, ήμουν και μόνος μου βλέπεις, τι να έκανα σε καφετέρια… Έτσι, 30′ αργότερα αποφάσισα να γυρίσω μόνος πίσω. Πήρα κάποιες οδηγίες, θυμόμουν και λίγο το δρόμο και ξεκίνησα. Πήγα στην στάση, ανέβηκα στο λεωφορείο, κουτσά-στραβά αγόρασα εισιτήριο και κάθισα. Ήμουν λίγο αγχωμένος αλλά προσπαθούσα να χαλαρώσω. Μόλις κατέβηκα απ’ το λεωφορείο, προσπαθούσα να θυμηθώ την αρχική διαδρομή μας, την οποία και λίγο μετά ακολούθησα. Όταν έφτασα έξω από την πολυκατοικία, μου έφυγε το άγχος (γιατί πίστευα πως είχα χαθεί), και πήγα προς την είσοδο. Μπήκα μέσα,πήγα στην πρώτη πόρτα ακριβώς μπροστά μου (ισόγειο είναι το σπίτι) αλλά λίγο πριν βάλω το κλειδί κοιτάω το κουδούνι να λέει ένα άλλο, άγνωστο όνομα (γιατί όταν πήγα με τον θείο μου, είχα προσέξει το όνομα του στο κουδούνι). Κοντοστάθηκα, λέω μια “μπορεί να είναι καμιά πλάκα μικρών παιδιών”, πραγματικά δεν ήξερα τι να σκεφτώ. Βγαίνω πάλι έξω από την οικοδομή και βλέπω ότι λίγο πιο πέρα υπάρχει ακόμα μια παρόμοια είσοδος. Μπαίνω μέσα και τρέχω στο πρώτο κουδούνι, βλέπω γνωστό όνομα και μπαίνω μέσα. Ήταν περίπου 18:30 και αποφάσισα να μείνω σπίτι για ξεκούραση και ύπνο.
Δεύτερη Μέρα (Παρασκευή)
Δεύτερη μέρα και ο καιρός ήταν κάπως καλύτερος. Αρχίσαμε την μέρα μας με μια βόλτα στο κοντινότερο Super Market για να αγοράσουμε ό,τι χρειαζόμασταν για το πρωινό μας. Αφού γυρίσαμε και φάγαμε, πήγαμε μια βόλτα σε ένα κατάστημα με ηλεκτρονικά είδη, όπου και αγόρασα το iPad 2! Τελειώσαμε την βόλτα μας και έπρεπε να ξεκουραστούμε για να πάμε στο μαγαζί αργότερα.
Κατά τις 16:00 πήραμε το U-Bahn και κάναμε μια στάση σε μια πιτσαρία (οι ιδιοκτήτες είναι από την Βουλγαρία). Δεν ήταν κανονικό μαγαζί, αλλά ένα μικρό μέρος μες στον σταθμό του U-Bahn. Πολύ καλή λύση για όσους θέλουν κάτι νόστιμο και γρήγορο στο χέρι, αφού η πίτσα που πήραμε ήταν όχι μόνο φθηνή αλλά και πολύ νόστιμη (και φτιαγμένη μπροστά μας). Αφού φάγαμε, πήραμε το λεωφορείο για το μαγαζί. Εκεί, όπως πάντα, υπήρχε μια παρέα Ελλήνων. Προτίμησα να κάτσω μόνος και να απολαύσω την ζεστή σοκολάτα μου, σκεπτόμενος το όλο ταξίδι αλλά και το iPad που με περίμενε σπίτι! Λίγη ώρα μετά γύρισα σπίτι (μόνος), αλλά χωρίς άγχος αυτή τη φορά, αφού είχα μάθει την διαδρομή. Ακολούθησαν αρκετές ώρες αγκαλιά με το iPad και ένα καλός ύπνος…
Τρίτη Μέρα (Σάββατο)
Το πρωινό του Σαββάτο αποφασίσαμε να κάνουμε ποδήλατο! Το πήραμε, περπατήσαμε 10-15 λεπτά ως το πλησιέστερο βενζινάδικο και ανακαλύψαμε ότι υπήρχε πρόβλημα με το πίσω λάστιχο. Πήγαμε σε ένα ποδηλατάδικο εκεί κοντά και μας είπε: “θα το έχω έτοιμο την Δευτέρα στις 14:00″. Μεγάλη απογοήτευση… Καθώς γυρνούσαμε σπίτι, σκέφτηκα να νοικιάσω ένα μέχρι να έχω το δικό μου έτοιμο. Έτσι, το απόγευμα περάσαμε από τον Βούλγαρο για πίτσα (πραγματικά πολύ νόστιμη) και πήγαμε στο μαγαζί. Λίγο μετά, πήγα σε ένα μαγαζί ενοικίασης ποδηλάτων και πήρα ένα αρκετά άνετο για 12 € την μέρα (δίνοντας ταυτότητα). Από εκεί, πήγα σπίτι με το ποδήλατο (περίπου 5 λεπτά). Η διαδρομή ήταν η ίδια αλλά αυτή τη φορά την απόλαυσα πολύ περισσότερο, κυρίως γιατί μπορούσα να κινηθώ πολύ άνετα μέσα στην πόλη με το ποδήλατο αλλά και πολύ γρήγορα. Πήρα το iPad και γύρισα στο μαγαζί για την σοκολάτα μου. Όταν άρχισε να σκοτεινιάζει, άφησα το iPad στο μαγαζί,πήγα να ψάξω κάποιο imbiss να φάω(ήταν περίπου 21:00 και τα περισσότερα καταστήματα ήταν κλειστά) αλλά και να αφήσω το ποδήλατο σπίτι. Ξέχασα όμως να πάρω μαζί μου τα κλειδιά του σπιτιού αλλά και το εισιτήριο μου (έβγαλα εβδομαδιαίο εισιτήριο – 27€). Έτσι, κλείδωσα το ποδήλατο έξω απ’ την οικοδομή και πήγα δυο τετράγωνα πιο κάτω να βρω κάποιο imbiss. Για καλή μου τύχη, ένα imbiss ήταν ακόμα ανοιχτό και πουλούσε γύρο κοτόπουλο. Έλα όμως που ο ιδιοκτήτης μιλούσα πολύ λίγο τα αγγλικά… Ευτυχώς καταφέραμε να συνεννοηθούμε αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν πολύ καλό και έτσι έφαγα μόνο τα 3/4 του γύρου. Από εκεί, πήγα πίσω στο μαγαζί με το λεωφορείο να είναι σχεδόν άδειο (περίπου 22:00). Κατά τις 2:00 γυρίσαμε σπίτι για ύπνο.
Τέταρτη Μέρα (Κυριακή)
Αφού φάγαμε πρωινό (12:00), πήγαμε στον ζωολογικό κήπο (με το ποδήλατο), λίγο πιο κάτω απ’ το σπίτι. Η ουρά από έξω ήταν πολύ μεγάλη, έτσι εγώ πήγα να επιστρέψω το ποδήλατο μέχρι να έχουμε τα εισιτήρια. Καθυστέρησα λίγο (περίπου 30′) αλλά όταν γύρισα στον κήπο, ο θείος μου είχε αγοράσει τα εισιτήρια (περίπου 13€). Δεν είχα ξανά πάει σε ζωολογικό κήπο και ήταν μια ωραίο και πρωτόγνωρη εμπειρία. Μετά από δυο ώρες εξερεύνησης του κήπου, πήγαμε μια βόλτα και επιστρέψαμε σπίτι. Φάγαμε μια μακαρονάδα και ετοιμαστήκαμε για μια βόλτα στην πλατεία και τα αξιοθέατα. Πήραμε το λεωφορείο ν. 100, που περνάει έξω από το σπίτι και περιφέρεται γύρω από πολλά αξιοθέατα με προορισμό την πλατεία.
Όταν φτάσαμε, επισκεφτήκαμε τον πύργο τηλεόρασης αλλά λόγο της μεγάλης αναμονής δεν ανεβήκαμε πάνω. Πήγαμε για σοκολάτα στα starbucks, περιμένοντας να σταματήσει η βροχή που μόλις άρχισε. Όταν φύγαμε, είχα την ευκαιρία να βγάλω κάποιες φωτογραφίες τα αξιοθέατα μέσα απ’ το λεωφορείο. Επιστροφή σπίτι και ώρα για ξεκούραση.
Πέμπτη Μέρα (Δευτέρα)
Μετά το πρωινό, πήραμε το λεωφορείο για το καφενείο (ενός θείου μου). Εκεί είδα ότι οι διαφορές ενός καφενείου στην Ελλάδα και την Γερμανία είναι πολύ μικρές. Ελληνικός καφές, τάβλι και χαρτιά… αα, και φυσικά, κάθε μεσημέρι σουβλάκια στα κάρβουνα :) Αν και μου αρέσουν τα σουβλάκια, έχω φάει και θα φάω πολλά ακόμα στην Ελλάδα, Γερμανικό λουκάνικο (Wurst) όμως που θα ξαναβρώ; Δεν είμαι λάτρεις των λουκάνικων αλλά είπα να δοκιμάσω. Το αποτέλεσμα ήταν μέτριο, αφού δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε πολύ αλλά δεν ήταν και άσχημο. Μετά το wurst, παραλάβαμε το ποδήλατο και κατεβήκαμε στο Super Market. Μετά από λίγη ξεκούραση, ήρθε η ώρα για ποδήλατο. Νοίκιασε ένα ο θείος μου και ξεκινήσαμε για την πλατεία.
Περάσαμε μέσα από ένα απίστευτα μεγάλο, ήσυχο και καθαρό πάρκο, με πολύ πράσινο, δέντρα, γέφυρες κ.α. μέχρι που φτάσαμε στον Άγγελο του Βερολίνου και από εκεί πήγαμε στην πύλη του Βανδεμβούργου. Μια γύρα δίπλα στον πύργο και αναζήτηση θέσης parking για τα ποδήλατα xD. Αφού παρκάραμε, πήγαμε σε ένα εστιατόριο για παγωτό (αρχικά) και φαγητό (τελικά). Τέλος του γεύματος και επιστροφή στα ποδήλατα και στο σπίτι. Ο δρόμος της επιστροφής ήταν σχετικά έρημος, κάτι που μου επέτρεψε να τρέξω (πολύ όμως!). Μετά από μια αρκετά κουραστική μέρα, ένας καλός ύπνος ήταν απαραίτητος.
Έκτη μέρα (Τρίτη)
Αφού πήραμε πρωινό, κάναμε μια βόλτα με τα ποδήλατα και γυρίσαμε σπίτι. Ο θείος μου ήθελε να ξεκουραστεί για να πάει στην δουλειά αργότερα κι έτσι πήρα το ποδήλατο και ξεκίνησα μόνος μου για μια ακόμα βόλτα σε πάρκα και αξιοθέατα.
Το σπίτι ήταν αρκετά κοντά σε ένα μεγάλο πάρκο, στην μέση του οποίου είναι ο Άγγελος του Βερολίνου και σε μια απο τις άκρες του είναι η πύλη του Βανδεμβούργου. Για περίπου 1:30 ώρα έκανα βόλτα στα μέρη αυτά και κυρίως κοντά στο ποτάμι. Ο καιρός ήταν ζεστός και ηλιόλουστος, κάτι που βοήθησε πολυ την περιήγηση μου στην πόλη. Κατά τις 15:00 πήγα σε ένα imbiss που είχε πολυ ωραίες τηγανητές πατάτες! Απο εκεί πήγα στο σπίτι και αργότερα στο μαγαζί. Απο εκεί πήρα το ποδήλατο και συνέχισα την βόλτα μου σε ένα πάρκο δίπλα στο ποτάμι. Τελείωσα την μέρα μου με ένα πολύ νόστιμο γεύμα σε αράβικο εστιατόριο: αρνί σε σουβλάκι με ρύζι. Το ρύζι ήταν απλά τέλειο όπως και το αρνί.
Έβδομη μέρα (Τετάρτη)
Τελευταία μέρα στο πανέμορφο Βερολίνο. Πρωινό και βόλτα για ψώνια (κυρίως δώρα για τα αδέρφια μου) στα εμπορικά κέντρα. Εκεί είδαμε και street dancers, οι οποίοι εντυπωσίασαν με τις ικανότητες τους, τους πάντες. Τελειώσαμε και πήγαμε για πίτσα στον, γνωστό πια, Βούλγαρο. Δεν έχω φάει καλύτερη πίτσα και είναι ένα απο τα πράγματα που θα μου λείψουν. Απο εκεί, επισκεφθήκαμε το καφενείο του θείου και βρήκα την ευκαιρία να κάνω μια βόλτα με το ποδήλατο και σε εκείνη την γειτονιά. Κατά τις 11:00 ήμασταν σπίτι για ύπνο, αφου στις 4:00 έπρεπε να ήμαστε στο αεροδρόμιο.
Όταν, τελικά, μπήκα στο αεροπλάνο δεν ήμουν δυσαρεστημένος γιατί το ταξίδι αυτό μου έμαθε πολλά, μου έδειξε πόσο καλύτερα ζούνε οι άνθρωποι σε άλλες χώρες και πόσο χάλια είναι η δική μου. Αυτό που περιμένω τώρα είναι η στιγμή που θα ξαναβγάλω εισιτήριο για το Βερολίνο, άλλα αυτή τη φορά χωρίς επιστροφή!